زیبایی و مکان های تاریخی کهن شهر تبریز

0
37
زیبایی و مکان های تاریخی کهن شهر تبریز
“تبریز در بین ایرانیان همواره به عنوان شهر اولین ها شناخته می شود ولی در عین مدرن بودن، مکان های تاریخی و زیبایی وجود دارد که نظر هر توریستی را به خود جلب می کند”
موزه آذربایجان — این موزه به عنوان دومین موزه تاریخی ایران بعد از موزه ملی، با زیربنای ۲۴۰۰ متر مربع در سه طبقه ساخته شده و دارای ۳ سالن نمایش، اتاق­های اداری و کتابخانه می­باشد که در سال ۱۳۳۶ ه.ش. افتتاح شده است. در این سالن­ها موزه­های مردم شناسی، باستان شناسی و مشروطیت به نمایش گذاشته شده است. در سالن طبقه همکف سفالینه ­های متنوع و آثار مفرغی از هزاره پنجم پیش از میلاد تا آثاری از قرن ۱۱ هجری در معرض قرار دارد. بخشی نیز به سکّه ­ها اختصاص یافته است. همچنین در طبقه اول نیز یادگارهایی از دوران مشروطیت قرار دارد. در سالن زیرزمین آن نیز مجسمه­ هایی از آثار احد حسینی نگهداری می­شود.
عمارت شهرداری (برج ساعت) — این بنا در سال ۱۳۱۴ هجری شمسی به دست مهندسان آلمانی برای بلدیه و یا همان شهرداری ساخته شده است. نقشه این ساختمان همانند ساختمان­های آلمانی قبل از جنگ دوم جهانی است. نمای آن از سنگ تراش خورده و نمادی از شهر تبریز است. در بلندترین نقطه ساختمان، یک برج ساعت چهار وجهی بزرگی با ارتفاعی در حدود ۳۰ متر تعبیه شده است که هر ۱۵ دقیقه یکبار به صدا درمی­آید. این بنا از سال ۱۳۸۶ ه.ش. بصورت موزه شهر و شهرداری راه­ اندازی و جهت بازدید علاقمندان آماده شده است.
خانه مشروطه — این خانه در سال ۱۲۴۷ ه.ق. توسط حاج ولی معمار تبریزی برای مرحوم حاج میرزا کوزه­کنانی ساخته شده است. مساحت آن ۹۳۰ متر مربع به سبک معماری دوره قاجار، از ۲ طبقه ساختمان و حیاطی باصفا تشکیل شده است. دو طبقه شامل ۶ اتاق و یک سرسرای بزرگ است. زیباترین بخش آن سرسرای طبقه دوم است که شامل در و پنجره­های مشبک چوبی با شیشه ­های رنگی است. این خانه در زمان مشروطیت و پس از آن محل تجمع سران مشروطیت چون ستارخان، باقر خان و … بوده است. حاج میرزا کوزه ­کنانی از بازرگانان به نام تبریز بود که درآغاز قیام مشروطه به مشروطه خواهان پیوست و از حامیان مالی این گروه به شمار می­رفت. این بنا در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه در سال ۱۳۷۵ به عنوان موزه مشروطه نام گذاری شده و در آن آثار و اسناد تاریخی آن دوره در معرض دید علاقمندان قرار داده شده است.
بازار بزرگ و تاریخی تبریز — مجموعه­ای از تیمچه­ها، سراها، دالان، ورودی بازار، چهارسوق، میدان، بازارچه، بقعه، حمام، مدرسه، تکیه، حسینیه، زورخانه، یخچال و کاروانسراهای متعدد است. این بازار بزرگترین سازه سرپوشیده و مسقف آجری جهان است که دارای ۲۶ سرا و خان، ۲۰ تیمچه، ۳۰ راسته، ۲ چهارسوق، ۲۱ دالان، ۲ بازار، ۱ میدان، ۸ بازارچه، ۸ دروازه، ۲۷ مسجد، ۳ مقبره، ۶ مدرسه، ۱ زورخانه، ۲ کتابخانه، ۵ حمام و ۱ یخچال می­باشد. بازار تاریخی تبریز متشکل از بخش­های بزرگ و متفاوتی است که در کنار یکدیگر قرار گرفته و سبب رونق کسب و کار از دیرباز تا کنون بوده است. از نقطه نظر تاریخی مورخانی چون مقدسی، یاقوت حموی، مارکوپولو، ابن بطوطه، حمدالله مستوفی، کلاویخو، جان کارت رایت و شاردن از آن نام برده­اند، که نشان از قدمت آن در تاریخ دارد. نقش اقتصادی این بازار در استان چشمگیر و بارز است. این بازار در سال ۱۱۹۳هجری قمری بر اثر زلزله آسیب زیادی دید، اما طولی نکشید که به همت مردم شهر بازسازی شد. بزرگ­ترین گنبد بازار، گنبد تیمچه امیر و زیباترین قسمت آن تیمچه مظفریه است. بازار امیر هم اکنون از مراکز عمده عرضه طلا و جواهر بازار به شمار می­رود. تیمچه مظفریه نیز از مراکز فروش فرش بازار تبریز است.
مسجد کبود — این مسجد در سال ۸۷۰ هجری قمری ساخته شده است. این بنا از مسجدهای تاریخی تبریز است که در زمان سلطان جهانشاه در دوره قراقویونلو و به دستور دختر وی ساخته شده است. این اثر شامل مجموعه­ای از بناهای مختلف مانند مسجد، مقبره، مدرسه، حمام، خانقاه و … بوده است که متاسفانه در زلزله ۱۱۹۳ ه.ق. در تبریز بخش عمده این مسجد از بین رفت و بسیاری از قسمت­های ارزشمند آن نیز در فاصله مرمت آن به تاراج رفت. مرمت این مسجد در سال ۱۳۴۳ ه.ش. به پایان رسید. این مسجد همچنان یکی از آثار زیبای تاریخی شهر تبریز به شمار می­رود و از نکات برجسته آن می­توان به کاشی­کاری ­معرّق­ و تلفیق آجر و کاشی زیبای آن اشاره کرد.

افزودن دیدگاه