ناسا و ساخت نمونه ای از پارچه های سه بعدی فضایی

با توجه به گفته های ناسا، این پارچه های می توانند در راستای ساخت آنتن های بلند و دیگر دستگاه های گسترش پذیر مورد استفاده قرار بگیرند چراکه این ماده به کار گرفته شده در این پارچه انعطاف پذی و قابلیت تا شدن را داشته که می توان شکل ظاهری آن را خیلی سریع تغییر داد

0
48
ناسا و ساخت نمونه ای از پارچه های سه بعدی فضایی

“پارچه فضایی ساخته شده توسط ناسا که قادراست با قابلیت انعطاف پذیری خود هم در ساخت لباس های فضانوردان و هم به عنوان پوشش مخصوص سفینه های و ماهواره های فضایی مورد استفاده قرار بگیرد”

کاسیلاس (Raul Polit Casillas)، مهندس سیستم های آزمایشگاه پیش رانش ناسا (NASA’s Jet Propulsion Laboratory) به همراه همکارانش نمونه پیشرفته ای از پارچه فلز بافته شده را جهت استفاده در لباس های فضانوردان و سازه ها طراحی کرده اند.

با توجه به گفته های ناسا، این پارچه های می توانند در راستای ساخت آنتن های بلند و دیگر دستگاه های گسترش پذیر مورد استفاده قرار بگیرند چراکه این ماده به کار گرفته شده در این پارچه انعطاف پذی و قابلیت تا شدن را داشته که می توان شکل ظاهری آن را خیلی سریع تغییر داد. در نهایت دانشمندان ناسا در نظر دارند تا از این پارچه برای محافظت سفینه های فضایی از شهاب سنگ ها، لباس های مناسب تر برای فضانوردان و یا جهت به دام انداختن اشیاء از دیگر سیاره ها مورد استفاده قرار بگیرد. دیگر موارد استفاده می تواند در جهت عایق کردن سفینه های فضایی در طی فرستادن آنها به سیاره های یخی مثل قمر سیاره مشتری یعنی اروپا در نظر گرفته شود. این پارچه انعطاف پذیر می تواند زمین های ناهموار را به صورتی خاص جهت تشکیل پایه هایی متراکم کرده و از این طریق از ذوب شدن لایه های یخ زیرین جلوگیری کند.

نمونه اولیه این پارچه فضایی به دست آمده توسط کاسیلاس و تیم او دارای ظاهری همچون ذره های زنجیره ای به همراه مکعب های کوچک نقره ای می باشد که در کنار یکدیگر قرار گرفته اند. این پارچه توسط دست انسان ساخته نشده است و در عوض بافت آنها به شکل ساختاری یکپارچه در نظر گرفته شده است. لایه ها بر روی یکدیگر قرار گرفته و در راستای فن آوری ها تولید پیشرفته این پارچه به دست آمده است.

کاسیلاس: “ما این پارچه فضایی را ۴D printing نامیده ایم چراکه قادر هستیم هر دو ویژگی مربوط به مشخصه هندسه و عملکرد این سیستم ها را پرینت کنیم. در قرن ۲۰ –ام تولید در مقیاس بالای و با ارائه انبوهی از تولیدات دنبال می شود، و بعد از آن این نمونه به دست آمده را می تواند به عنوان تابعی از تولیدات قبلی در نظر گرفت.”

شارلوتا (Andrew Shapiro-Scharlotta) از JPL، شخصی که دفتر پژوهش بودجه برای تولید نونه های اولیه مثل همین پارچه را برای تولید کنندگان فراهم می آورد اظهار داشته که طرح این پارچه بسیار پیچیده و قیمت تولید آن نیز بسیار بالا می باشد ولی با اضافه کردن عملکرد های بیشتری در راستای پیشرفت های انجام گرفته در تولید این محصول می تواند قیمت آن را بعد از مدتی کاهش دهد. شاید بتوان طرح های جدید تری را برای این مورد در نظر گرفت. “ما هم اکنون تنها در حال خراش دادن عملکرد هایی هستیم که با توجه به اعتقاد ما می  توانند بعد از گذشت مدتی به عنوان منابع تولیدی در نظر گرفته شوند. استفاده از جنبه های مربوط به شیمی آلی و اشکال غیر خطی در راستای جلوگیر از هر نوع قیمت های افزوده در طی تولید می تواند مکانیک های طراحی مناسب تری را برای ما فراهم کند.”

“پارچه فضایی” دارای چهار قابلیت اساسی می باشد: بازتاب، مدیریت حرارت منفعل، استحکام کششی و میزان تا شدگی. یکی از پهلو های این پارچه نور ار منعکس کرده و این در حالی است که قسمت دیگر این نور را می تواند بطور کامل جذب کند که در نتیجه می توان گفت که این تولید می تواند به صورت یک سیستم کنترل حرارتی در نظر گرفته شود. این پارچه را می تواند در جهات مختلفی تا کرده و هر نوع شکلی را که می تواند مناسب هر نوع سطح مشخصی باشد به همراه مقاومت بالای خود به عمل بیاورد.

محققان آزمایشگاه پیش رانش ناسا نه تنها در نظر دارند تا روزی از این پارچه در فضا استفاده کنند بلکه آرزو دارند تا روند تولید را به فضا منتقل کنند. این تولید می تواند به عنوان انقلابی در تولید سفینه های فضایی و مهندسی این رشته در نظر گرفته شود.

افزودن دیدگاه