هیتلر در طی جنگ جهانی دوم استفاده از گاز سارین را ممنوع اعلام کرد. و اما داستان، …

هیتلر در طی جنگ جهانی دوم استفاده از گاز سارین را ممنوع اعلام کرد. و اما داستان، ...

0
65
هیتلر در طی جنگ جهانی دوم استفاده از گاز سارین را ممنوع اعلام کرد. و اما داستان، ...

“هیتلر به عنوان شخصیتی شناخته شده که شش میلیون یهودی را در طی جنگ جهانی دوم با استفاده از گاز های سمی مسموم کرده است. این نسل کشی که علارغم تمامی جنبه های وحشیانه خود استفاده از گاز سارین را برای افزایش تعداد مرگ یهودی ها از طرف هیتلر را هیچگاه شامل نشد”

البته دلیل این پرهیز به معنی کم بودن میزان خشم و پلیدی هیتلر در مقایسه با رئیس جمهور سوریه بشار اسد نمی باشد، که طبق بیانیه اسپایسر (Sean Spicer)، سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید: “شخصیتی به بدی و پلیدی هیتلر به خود اجازه نداد تا از چنین سلاح های شیمیایی کشنده ای برای از بین بردن انسان های بی گناه همانند اسد استفاده کند.”

البته این به معنی کمبود و یا نبودن گاز سارین در دستان نازی ها نمی باشد. یکی از دانشمندان آلمانی بطو تصادفی در طی آزمایشات خود جهت یافتن ترکیبی برای کشتن سوسک ها به این گاز خطرناک دسترسی پیدا کرد. رژیم آلمان در سال ۱۹۴۳ شروع به ساخت یک کارخانه سارین کرده و همواره قائم مقامان در پی یافتن راهی جهت متقاعد شاختن هیتلر برای استفاده از این گاز تولیدی می گشتند.

هیتلر هیچگاه به خود اجازه استفاده از این گاز را نداد. ولی آیا به چه دلیل؟

در طی سالها، تاریخدانان (چه از نوع پژوهشگر و چه از نظر اطلاعاتی) و همچنین روانشناسان به این نتیجه رسیده بودند که شاید دلیل هیلتر برای استفاده نکردن از این گاز این باشد که او در طی حمله سال ۱۹۱۸ قربانی این گاز شده و حس زجر آور آن را احساس کرده بود.

با توجه به نوشته های کرشاو (Ian Kershaw) در بیوگرافی هیتلر: “او و تعداد بسیاری از رفقای جنگی که در طی استفاده سلاح های شیمیایی دشمن از پناه گاه های خود عقب نشینی کرده بودند تحت تاثیر این گاز خطرناک قرار گرفته و تعدادی نیز تا ابد بینایی خود را از دست داده بودند بطوریکه تنها راه نجات و فرار از دست دشمن را با گرفتن شانه های دوستان خود دنیال کردن مسیر افرادی که نسبت به دیگران کم تر دچار گاز گرفتی شده بودند برای خود امکان پذیر می کردند.”

هیتلر کوری خود را بعد از گازگرفتگی در زندگی نامه سال ۱۹۲۵ به نام “نبرد من” (Mein Kampf) اینگونه شرح می دهد:

در نزدیکی صبح من درد را آرام آرام در وجود خود حس کردم. این درد در هر پانزده دقیقه شدید تر و شدید تر می شد؛ ساعت هفت چشمانم سوزش دردناکی را حس کرد. بعد از گذشت چند ساعت چشمانم درست مانند زغال های سوزان شروع به سوختن کرده و بعد از آن بود که دنیای اطراف من تمامی روشنایی و نور خود را از دست داد. تاریکی بر من چیره شد.”

هیتلر بعد از این ماجرا به بیمارستان آورده شد و بعد از بهبودی خود دریافت که کشورش آلمان در این جنگ پیروز نشده است. ادامه داستان های بعدی تمامی اتفاقاتی می باشد که بسیاری از افراد دنیا از آن باخبرند. در حال حاضر اطلاعاتی-در واقع هیچ اطلاعات و شواهدی-وجود ندارد تا بیانگر رای مخالف هیتلر در راستای استفاده از گاز سارین به دلیل تجربه او از گاز خردل باشد. اما سوابق تاریخی داده های با ارزشی در مورد دشمن بزرگ هیتلر یعنی چرچیل نشان می دهد.

چرچیل با آغوش باز از استفاده سلاح های شیمیایی در جنگ جهانی دوم  استقبال کرد

با توجه به خاطرات یکی از نخست وزیران بریتانیا در سال ۱۹۱۹: “من استفاده و بطور کل استقبال افراد قدرتمند از این گاز کشنده جهت از بین بردن انسان های بی گناه را درک نمی کنم. حتما نیازی نیست تا برای جنگ از گاز های زجر آور استفاده شود: گاز ها می توانند در هر حال بسیار خطرناک بوده و به عنوان عناصری جهت راه اندازی ترور های عظیم به کار گرفته شوند و در این حال هیچ اثرات جبران ناپزیر در راستای تمامی تاثیرات به عمل آمده از خود به جای نگذارند.”

اگر هیتلر در میدان جنگ از گاز سارین استفاده می کرد هیچ شکی نیست که چرچیل نیز جهت پاسخگویی از این سلاح های شیمیایی خطرناک استفاده می کرد.

جنگ همانند صفحه شطرنج می باشد. هیتلر می توانست برای به راحتی جهت وارد کردن خسارت های جانی بیشتر هرچه را در دست دارد مورد استفاده قرار دهد ولی هم اکنون آشکار شده که او این کار را هیچ وقت انجام نداده و هیچگاه دردی که در زندگی خود تجربه کرده را از یاد نبرده بود.

افزودن دیدگاه