کودکانی که در راستای سن کم تر از ۲۵ و بالای ۵۱ سال پدران خود متولد می شوند ریسک بالایی در رابطه با مورد اوتیسم را نشان داده اند

0
66
کودکانی که در راستای سن کم تر از ۲۵ و بالای ۵۱ سال پدران خود متولد می شوند ریسک بالایی در رابطه با مورد اوتیسم را نشان داده اند

“اوتیسم اختلال روانی بوده که در صورت عدم بارداری در وقتی مناسب در راستای سن کم  تر از ۲۱ و یا بالای ۵۱ پدران در کودکان دیده می شود”

در این راستا سن مادران تأثیری در روند تکامل کودکان نداشته است. همواره گفته هایی در مورد زمان مناسب بارداری به گوش می رسد. تمامی ما انسان ها ساعت بیولوژیکی خاصی داشته و در مورد خانم هایی که مایلند مادر شوند سن ۳۵ به عنوان آخرین فرصت در نظر گرفته می شود بطوریکه بعد از این سن توانایی باروری از بین رفته و بطور کل خانم های قادر نخواهند بود تا شانس دیگری برای بارداری در کل زندگی خود داشته باشند. اما در این راستا مردان تا میزان بسیاری از این ماجرا دور بوده و بطور جد در مورد شرایط آنها صحبت نشده است. با توجه به مطالعات اخیر مشخص شده است کودکانی که قبل از ۲۵ و ۵۱ سالگی پدران خود به دنیا می آیند بیشتر در خطر اختلالات ذهنی به ویژه اوتیسم قرار می گیرند.

نتایج به دست آمده در راستای بررسی مرکز تحقیق و درمان اوتیسم سور در کوه سینا (Seaver Autism Center for Research and Treatment at Mount Sinai) مشخص کرد، کودکان این مراکز به میزان بالاتری از پتانسیل این بیماری در نظر گرفته می شوند که با رسیدن به سن نوجوانی، ویژگی های مربوط به این اختلال نیز بطور کامل خود را نشان می دهد. محققان در حدود ۱۵٫۰۰۰ دو قلو های انگلیسی بین سنین ۴ تا ۱۶ را مورد بررسی قرار دادند.

با توجه به گفته های ژانکا (Magdalena Janecka)، دکترا و یکی از همکاران مرکز واقع در کوه سینا: “کودکانی که در راستای سن کم و یا بالای ۵۱ سال پدران خود به دنیا می آیند در رابطه با زندگی اجتماعی خود دچار اختلال بیشتری می شوند. این مورد حتی بدون در نظر گرفتن و مطالعات حرفه ای در این مورد می تواند به وضوح در این کودکان دیده شود.

این موضوع را بار دیگر باید خاطر نشان کردن که در طی این بررسی هیچ رابطه ای بین سن مادر و زندگی اجتماعی کودکان دیده نشده است. “یافته های ما بار دیگر نشان می دهد تا چه میزان سن والدین-در این رابطه پدران-می تواند نقش اساسی در ویژگی اجتماعی کودکان بازی کند. در موارد استثنایی این اختلالات مربوط به تاثیر در اختلالات بالینی می شود هرچند این ویژگی ها نیز به نوعی کاملا نامحسوس می باشند.”

برای رسیدن به نتایج مربوط به مهارت های اجتماعی ۱۵٫۰۰۰ کودک که در رابطه با سن پدران خود مورد آزمایش قرار گرفته بودند. محققان الگو های متفاوتی از مهارت های اجتماعی و دیگر ویژگی ها شامل رفتار، مشکلات عاطفی و بیش فعالی را در نظر گرفتند.

محققان علاوه بر زمینه مطالعه گفته شده، در نظر داشته اند تا رابطه بین فاکتور ها و عوامل ژنتیکی محیط را با سن والدین مورد بررسی قرار دهند. اما بعد از نتیجه گیری های دقیق مشخص شد در راستای آنالیز های ژنتیکی تا چه میزان توسعه مهارت های اجتماعی کودکان عمدتا توسط ژنتیک تحت تأثیر قرار می گیرد و محیط نقش اساسی را به هیچ عنوان در این بازی ندارد. تمامی فاکتور های ژنتیکی در راستای سن پدران می توانند بیشتر و یا کمتر در کودکان تأثیر داشته باشد.

در این راستا هرچند نوع بیماری کودکانی با پدران کم سن و سال و در مواردی بیشتر از ۵۱ سال یکسان می باشد ولی دلیل می تواند در هر دو گروه کاملا متفاوت باشد. ژانکا باور دارد این تفاوت های می تواند بطور گسترده ای مربوط به تغییرات و تکامل مغز جنین باشد.

مشخص شدن عملکرد سازه های نورون ها که با سن والدین تحت تأثیر قرار می گیرند نشان می دهد که چطور در مقایسه با موارد دیگری می توانند در مسیری متفاوت عمل کند؛ این موضوع به محققان کمک می کند تا مکانیزم مربوط به سن والدین را در رابطه با بیماری اوتیسم و جنون جوانی schizophrenia بهتر درک کنند.

Warning: A non-numeric value encountered in /home/madnic/domains/madnic.ir/public_html/wp-content/themes/Newspaper/includes/wp_booster/td_block.php on line 326

افزودن دیدگاه